Στο χωριό με τον παππού (ιστορία)

Ήταν μεσημέρι Αυγούστου, στο χωριό του παππού μου. Ήμουν μέσα στο σπίτι και είχα βάλει τον ανεμιστήρα. Δεν είχα air condition, όμως κάτι έκανε και ο ανεμιστήρας. Ο παππούς μου, γέρος πια σε ηλικία, είχε ταΐσει τα ζώα - κάτι κατσίκια και κουνέλια - και διάβαζε την εφημερίδα του. Η γιαγιά μου κοιμόταν, όπως συνήθως κοιμάται τα μεσημέρια. Ήταν μαζί κάπου 40 χρόνια, και τα πήγαιναν πολύ καλά, μόνο κάποιοι μικροκαβγάδες υπήρχαν πού και πού, όπως είναι ανθρώπινο. Ο παππούς μου, καλός άνθρωπος, είχε μόνο κάτι θέματα με το αλκοόλ - του άρεσε πολύ ειδικά το κόκκινο κρασί. Είχε κουραστεί πολύ στη ζωή του, δούλευε μια ζωή σε εργοστάσιο. Είμαι τυχερός που είναι και οι δύο εν ζωή και πηγαίνω και τους βλέπω στο χωριό. Είχα μια ιδιαίτερη αδυναμία στις κατσίκες μας. Μαζί με τον παππού μου, όταν είχαμε κέφι, τις αρμέγαμε κιόλας. Πήγα στο ισόγειο - εγώ ήμουν στον πρώτο όροφο - να δω τι κάνει ο παππούς μου. Ακόμα διάβαζε εφημερίδα. "Παππού, θες να σου φτιάξω ένα καφέ;" ρώτησα. "Ναι, καλό μου εγγονάκι" απάντησε αυτός. Του έφτιαξα καφέ ελληνικό, όπως τον πίνει, δηλαδή διπλό και σκέτο. "Να σαι καλά" μου είπε. Του έβαλα και ένα κουλουράκι, να βουτήξει αν θέλει στον καφέ. "Παππού, τι έλεγε η εφημερίδα;" ρώτησα. "Αχ, καλό μου εγγονάκι, όλο πόλεμοι και οικονομικές δυσχέρειες. Σπάνια ακούς κάτι καλό. Το πράγμα δεν βλέπω να καλυτερεύει, απ' ότι φαίνεται έρχονται ακόμα πιο δύσκολα χρόνια. Βέβαια, δύσκολα ήταν και παλιά, στα δικά μας χρόνια, αλλά τουλάχιστον εμείς είχαμε παρηγοριά την πίστη στο Θεό και παίρναμε κουράγιο. Τώρα ο κόσμος έχει αμερικανοποιηθεί, σαν να έχει χάσει τον πνευματικό δρόμο του, και είναι λυπηρό". "Καταλαβαίνω, παππού. Γιατί πιστεύεις έχει γίνει αυτό; Τυχαία ή υπάρχει κάποιο σχέδιο στη μέση;" "Κοίτα, καλό μου παιδί, υπάρχουν κάποιες σκοτεινές δυνάμεις στον πλανήτη που θέλουν να πάρουν δύναμη εις βάρος της υπόλοιπης ανθρωπότητας. Θέλουν να δημιουργήσουν τη Νέα Τάξη Πραγμάτων, όπως λέγεται, δηλαδή οι άνθρωποι να είναι πιόνια και να υπακούν σε κάποια ελίτ, πολλές φορές έμμεσα, χωρίς να φαίνεται καθαρά, αντί να έχουν για πυξίδα τους το Θεό και το Ευαγγέλιο. Πολλά ακούγονται βέβαια, παιδί μου, και κανείς δεν γνωρίζει τι ακριβώς είναι αλήθεια, αλλά το σίγουρο είναι ότι υπάρχει ένα τέτοιο σχέδιο. Η ελίτ θα εκμεταλλευτεί την πείνα και την ανέχεια του κόσμου και θα τους κάνει να σκέφτονται μόνο την επιβίωση και το χρήμα. Βέβαια, σίγουρα είναι σημαντικά αυτά, αφού ο άνθρωπος είναι και σάρκα και ύλη, αλλά δεν είναι καλό να είναι εις βάρος των πνευματικών θεμάτων". "Καταλαβαίνω παππού, όντως θα είναι δύσκολα. Και τι μπορούμε να κάνουμε ώστε να αποφύγουμε αυτή την κατάσταση;" "Θέλει να έχουμε αλληλεγγύη μεταξύ μας και πίστη στο Θεό. Η προσευχή βοηθάει πολύ. Δεν χρειάζεται να γίνουμε άγιοι - μακάρι βέβαια - αλλά πρέπει να είμαστε σωστοί όσο μπορούμε και να έχουμε μια καλή σχέση με το Θεό. Με την πίστη στο Θεό, όλα είναι δυνατά, και κανείς δεν μπορεί να μας εμποδίσει πνευματικά". Έκατσα λίγο και σκέφτηκα αυτά που μου είπε. Όντως, ο παππούς μου είχε επίγνωση του τι γίνεται στον κόσμο και τι σχεδιάζεται για το μέλλον. "Σε ευχαριστώ παππού, θα τα έχω υπόψη αυτά που μου είπες", του απάντησα. Πήγα πάλι στο δωμάτιό μου επάνω και συνέχισα κάτι δουλειές που είχα αφήσει στη μέση. Το βράδυ χαλάρωσα, ήπια ένα χυμό και είδα μια ταινία. Την άλλη μέρα, το πρωί, πήγα στην πόλη και πήρα δύο πράγματα: Ένα βιβλίο για τη Νέα Τάξη Πραγμάτων από ένα καλό θρησκευτικό βιβλιοπωλείο εκεί, και έναν ξύλινο σταυρό, δώρο στον παππού μου. Γύρισα σπίτι και ο παππούς μου με ευχαρίστησε πολύ και με φίλησε για το σταυρό. Μπορείς να μάθεις διάφορα ενδιαφέροντα και χρήσιμα πράγματα, είναι η αλήθεια, από τους παππούδες και γιαγιάδες. Καλό είναι να σεβόμαστε τις παλιότερες γενιές και να συζητάμε μαζί τους, όσο μπορούμε. Ποιος ξέρει, ίσως κι εμείς να λέμε χρήσιμα πράγματα στα παιδιά και τα εγγόνια μας, αν κάνουμε βέβαια.