Magic

There's magic in the Earth

there's magic in the moon

all planets dance around

to a wonderful tune

The sun is like a king

throwing all his yellow rays

making the whole of Earth

a warm beautiful place

The ocean is deep

and really really vast

with lots of little fish

that they move very fast

The trees are very still

however, they are gold

with their fruits and their leaves

both the young and the old

The soil is very soft

with treasures down below

the cute plants and the greens

are growing so slow

The wind, it comes and goes

and it makes strange sounds

we need it for our sails

the ships to make rounds

The animals go wild

they're hunting their prey

and when their belly's full

they sleep and they play

The humans are so mad

the nature they harm

the world is burning now

it rings a loud alarm

- Azargled

Στο χωριό με τον παππού (ιστορία)

Ήταν μεσημέρι Αυγούστου, στο χωριό του παππού μου. Ήμουν μέσα στο σπίτι και είχα βάλει τον ανεμιστήρα. Δεν είχα air condition, όμως κάτι έκανε και ο ανεμιστήρας. Ο παππούς μου, γέρος πια σε ηλικία, είχε ταΐσει τα ζώα - κάτι κατσίκια και κουνέλια - και διάβαζε την εφημερίδα του. Η γιαγιά μου κοιμόταν, όπως συνήθως κοιμάται τα μεσημέρια. Ήταν μαζί κάπου 40 χρόνια, και τα πήγαιναν πολύ καλά, μόνο κάποιοι μικροκαβγάδες υπήρχαν πού και πού, όπως είναι ανθρώπινο. Ο παππούς μου, καλός άνθρωπος, είχε μόνο κάτι θέματα με το αλκοόλ - του άρεσε πολύ ειδικά το κόκκινο κρασί. Είχε κουραστεί πολύ στη ζωή του, δούλευε μια ζωή σε εργοστάσιο. Είμαι τυχερός που είναι και οι δύο εν ζωή και πηγαίνω και τους βλέπω στο χωριό. Είχα μια ιδιαίτερη αδυναμία στις κατσίκες μας. Μαζί με τον παππού μου, όταν είχαμε κέφι, τις αρμέγαμε κιόλας. Πήγα στο ισόγειο - εγώ ήμουν στον πρώτο όροφο - να δω τι κάνει ο παππούς μου. Ακόμα διάβαζε εφημερίδα. "Παππού, θες να σου φτιάξω ένα καφέ;" ρώτησα. "Ναι, καλό μου εγγονάκι" απάντησε αυτός. Του έφτιαξα καφέ ελληνικό, όπως τον πίνει, δηλαδή διπλό και σκέτο. "Να σαι καλά" μου είπε. Του έβαλα και ένα κουλουράκι, να βουτήξει αν θέλει στον καφέ. "Παππού, τι έλεγε η εφημερίδα;" ρώτησα. "Αχ, καλό μου εγγονάκι, όλο πόλεμοι και οικονομικές δυσχέρειες. Σπάνια ακούς κάτι καλό. Το πράγμα δεν βλέπω να καλυτερεύει, απ' ότι φαίνεται έρχονται ακόμα πιο δύσκολα χρόνια. Βέβαια, δύσκολα ήταν και παλιά, στα δικά μας χρόνια, αλλά τουλάχιστον εμείς είχαμε παρηγοριά την πίστη στο Θεό και παίρναμε κουράγιο. Τώρα ο κόσμος έχει αμερικανοποιηθεί, σαν να έχει χάσει τον πνευματικό δρόμο του, και είναι λυπηρό". "Καταλαβαίνω, παππού. Γιατί πιστεύεις έχει γίνει αυτό; Τυχαία ή υπάρχει κάποιο σχέδιο στη μέση;" "Κοίτα, καλό μου παιδί, υπάρχουν κάποιες σκοτεινές δυνάμεις στον πλανήτη που θέλουν να πάρουν δύναμη εις βάρος της υπόλοιπης ανθρωπότητας. Θέλουν να δημιουργήσουν τη Νέα Τάξη Πραγμάτων, όπως λέγεται, δηλαδή οι άνθρωποι να είναι πιόνια και να υπακούν σε κάποια ελίτ, πολλές φορές έμμεσα, χωρίς να φαίνεται καθαρά, αντί να έχουν για πυξίδα τους το Θεό και το Ευαγγέλιο. Πολλά ακούγονται βέβαια, παιδί μου, και κανείς δεν γνωρίζει τι ακριβώς είναι αλήθεια, αλλά το σίγουρο είναι ότι υπάρχει ένα τέτοιο σχέδιο. Η ελίτ θα εκμεταλλευτεί την πείνα και την ανέχεια του κόσμου και θα τους κάνει να σκέφτονται μόνο την επιβίωση και το χρήμα. Βέβαια, σίγουρα είναι σημαντικά αυτά, αφού ο άνθρωπος είναι και σάρκα και ύλη, αλλά δεν είναι καλό να είναι εις βάρος των πνευματικών θεμάτων". "Καταλαβαίνω παππού, όντως θα είναι δύσκολα. Και τι μπορούμε να κάνουμε ώστε να αποφύγουμε αυτή την κατάσταση;" "Θέλει να έχουμε αλληλεγγύη μεταξύ μας και πίστη στο Θεό. Η προσευχή βοηθάει πολύ. Δεν χρειάζεται να γίνουμε άγιοι - μακάρι βέβαια - αλλά πρέπει να είμαστε σωστοί όσο μπορούμε και να έχουμε μια καλή σχέση με το Θεό. Με την πίστη στο Θεό, όλα είναι δυνατά, και κανείς δεν μπορεί να μας εμποδίσει πνευματικά". Έκατσα λίγο και σκέφτηκα αυτά που μου είπε. Όντως, ο παππούς μου είχε επίγνωση του τι γίνεται στον κόσμο και τι σχεδιάζεται για το μέλλον. "Σε ευχαριστώ παππού, θα τα έχω υπόψη αυτά που μου είπες", του απάντησα. Πήγα πάλι στο δωμάτιό μου επάνω και συνέχισα κάτι δουλειές που είχα αφήσει στη μέση. Το βράδυ χαλάρωσα, ήπια ένα χυμό και είδα μια ταινία. Την άλλη μέρα, το πρωί, πήγα στην πόλη και πήρα δύο πράγματα: Ένα βιβλίο για τη Νέα Τάξη Πραγμάτων από ένα καλό θρησκευτικό βιβλιοπωλείο εκεί, και έναν ξύλινο σταυρό, δώρο στον παππού μου. Γύρισα σπίτι και ο παππούς μου με ευχαρίστησε πολύ και με φίλησε για το σταυρό. Μπορείς να μάθεις διάφορα ενδιαφέροντα και χρήσιμα πράγματα, είναι η αλήθεια, από τους παππούδες και γιαγιάδες. Καλό είναι να σεβόμαστε τις παλιότερες γενιές και να συζητάμε μαζί τους, όσο μπορούμε. Ποιος ξέρει, ίσως κι εμείς να λέμε χρήσιμα πράγματα στα παιδιά και τα εγγόνια μας, αν κάνουμε βέβαια.

Forgive me, God

Forgive me, God, for all my sins

all I have done so far

erase my wrongs and heal my soul

you know, I have a scar

Forgive me, God, I used to lie

and steal from time to time

I was not conscious at all

of this eternal crime

Forgive me, God, and I will change

and I will do good deeds

I have to fix my mind at first

and I will plant good seeds

Forgive me, God, my evil deeds

are haunting me a lot

and one day I will really die

and my body will rot

Forgive me, God, the time is near

of the great Judgement Day

and let me have a peaceful end

in Heaven I shall play

Forgive me, God, I'm not a saint

my sins are very grave

and you know me in great detail

my road you should pave

Forgive me, God, and Jesus Christ

imperfect I may be

but I am willing to improve

and be a sheep of thee

Forgive me, God, it's never late

to turn to you at all

the bells are chiming from afar

so we won't lose our role

- Azargled 

Home

It's nice to go outside

enjoying the storm

but then you want to calm

at your wonderful home

Your desk, your books, your cat

all these await for you

they are your sweetest friends

a bond that is so true

Your food is in the fridge

cigars in a nice box

and in the corner too

a pair of brown socks

Your laptop and your phone

are there for you to use

as well as a guitar

for you to play the blues

You should always lock

the door of your nice flat

in case a thief would come

and your home will attack

At night your bed is there

with the colorful sheets

and near your alarm clock

that you program its beeps

A window is there

so you can watch the rain

and bottles of liqueur

to ease your biggest pain

The time will always pass

and troubles may they come

but your sweet shelter is

your small, delightful home

- Azargled

Βόλτα στο πάρκο της Καλαμάτας (ιστορία)

Σεπτέμβρης μήνας, στην Καλαμάτα. Απόγευμα. Είχε βρέξει πριν λίγη ώρα, και είχε μια ωραία δροσιά. Το χώμα μύριζε όμορφα, και είχα μόλις καθήσει στο πάρκο με τα παλιά τρένα. Ένιωθα πολύ χαλαρός, καθώς είχα τελειώσει με τις δουλειές του σπιτιού, και είχα όλο το χρόνο να βγω έξω. Κάθησα κανένα δεκάλεπτο και πήγα στο πιο κοντινό περίπτερο να πάρω ένα παγωτό. Διάλεξα ένα μεγάλο πύραυλο σοκολάτα. Τα οικονομικά μου δεν ήταν και στην καλύτερή τους φάση, όμως για κανένα παγωτό ή σνακ περίσσευαν λίγα χρήματα. Ξαναπήγα στο πάρκο, στο ήσυχο παγκάκι που καθόμουν προηγουμένως, και έτρωγα σιγά σιγά το παγωτό. Συνήθως το έτρωγα ψιλολιωμένο, αλλά αυτή τη φορά βαριόμουν να περιμένω και το έφαγα όταν ήταν ακόμα σκληρό. Το μπισκοτένιο μέρος του πυραύλου, ή αλλιώς το χωνάκι, είναι το αγαπημένο μου. Όταν τελείωνα το παγωτό, ήρθε κοντά μου ένα σκυλάκι, που μάλλον ήταν ράτσας Γκριφόν. Σκέφτηκα ότι θα δροσίστηκε λίγο σήμερα που δρόσισε ο καιρός, γιατί τέτοια σκυλιά με τέτοιο τρίχωμα ζεσταίνονται πολύ τους καλοκαιρινούς μήνες, ακόμα και το Σεπτέμβρη (που στο πρώτο μισό του τουλάχιστον, είναι σαν καλοκαίρι). Το λυπήθηκα λίγο γιατί φαινόταν πεινασμένο και του έδωσα ένα μικρό κομμάτι από το χωνάκι. Το καταβρόχθισε γρήγορα. Βέβαια, τα σκυλιά συνήθως προτιμούν άλλες τροφές, κυρίως κάτι κρεατικό, αλλά δεν είχα κάτι άλλο μαζί μου. Σκέφτηκα ότι κατά μία έννοια εμείς είμαστε "τυχεροί" που έχουμε γεννηθεί άνθρωποι, και υποτίθεται στη ζωή μας έχουμε περισσότερες εμπειρίες από ότι ένας σκύλος ή μία γάτα, για παράδειγμα. Από την άλλη βέβαια, τα ζώα δεν έχουν τόσες ευθύνες και σκοτούρες. Χαιρέτησα το σκύλο (δεν πρόσεξα αν ήταν αρσενικός ή θηλυκός) και άρχισα να περπατάω κατά μήκος του πάρκου. Ένα μικρό παιδί έπαιζε παθιασμένα με μια μπάλα, ενώ ένας μεσήλικας φαινόταν να κατουρούσε σε ένα δέντρο, σε μια γωνία. Ήταν και ένα ζευγάρι νέων, που πέρασε από δίπλα μου, φαίνονταν ερωτευμένοι μεταξύ τους. Λίγος κόσμος. Πήγα κοντά σε ένα δέντρο και το άγγιξα απαλά, για να συνδεθώ κάπως με τη φύση. Τα δέντρα, σκέφτηκα, έχουν ακόμα πιο απλή ζωή από τα ζώα, και όμως είναι τόσο χρήσιμα για το περιβάλλον! Βέβαια, είναι πιθανό να νιώθουν πόνο, όπως κι εμείς, όταν οι άνθρωποι τα περιεργάζονται. Στον κορμό του δέντρου είχε μυρμήγκια, και κάποια κουβαλούσαν λίγο φαγητό, λογικά κάπου εκεί γύρω θα είχαν κάνει φωλιά. Ακόμα και τα μυρμήγκια, σκέφτηκα, είναι σημαντικά για το σύμπαν. Όλα τα έχει φτιάξει ο Θεός με μια λογική, να είναι μέρος της τροφικής αλυσίδας. Και τα ψάρια, σκέφτηκα, έχουν το ρόλο τους, όπως και τα πουλιά και όλοι οι οργανισμοί. Η διαφορά με τον άνθρωπο είναι, ότι στους άλλους οργανισμούς δεν υπάρχει απληστία και κακία, αν τυχόν τρώνε το ένα το άλλο είναι για λόγους επιβίωσης. Η φύση είναι μεγάλο σχολείο. Σύμφωνα με τη θρησκεία, τα ζώα και τα φυτά δεν πάνε στην κόλαση ή τον παράδεισο, αφού οι ενέργειές τους είναι βάσει ενστίκτου, οπότε δεν κρίνονται για τις πράξεις τους. Αυτά σκεφτόμουν, και χωρίς να το συνειδητοποιήσω είχε αρχίσει να νυχτώνει. Ήθελα να δω στην τηλεόραση μια αγαπημένη μου αμερικάνικη σειρά δράσης, οπότε κατευθύνθηκα προς το σπίτι. Αυτά για σήμερα, και αύριο πάλι το απόγευμα θα έκανα τη βόλτα μου, ίσως με νέες σκέψεις και παραστάσεις... 

Ευγνωμοσύνη (ιστορία)

 Αθήνα, Φλεβάρης μήνας. Κρύο και συννεφιά, μόλις είχε αρχίσει να σκοτεινιάζει. Ο Κώστας, 45 χρόνων, άνεργος, ζούσε σε μια γκαρσονιέρα στο κέντρο της Αθήνας. Ήταν αρκετά νευρικός και προβληματισμένος, και ρουφούσε τον ελληνικό του, τον έπινε σκέτο. Βασικά είχε μελαγχολία, στα όρια της κατάθλιψης. Δεν ήταν μόνο το ότι δεν είχε δουλειά, τον απασχολούσαν διάφορα. Είπε να πάρει τηλέφωνο τον παλιό φίλο του, το Γιώργο, που είχε καιρό να δει. Ο Γιώργος απάντησε και του είπε να περάσει από το σπίτι (έμεναν αρκετά κοντά). Ο Κώστας δέχτηκε, μιας και δεν είχε άλλη παρέα. Είπε, "έρχομαι!". Ο Γιώργος ακουγόταν πιο εύθυμος και ορεξάτος, οπότε ο Κώστας σκέφτηκε ότι αυτό θα του έκανε καλό. Είχε διαβάσει πρόσφατα και ένα άρθρο ψυχολογίας, που έλεγε να προτιμάμε για παρέα αυτούς που μας "ανεβάζουν" και όχι τους τοξικούς.

Ο Κώστας φόρεσε το μπουφάν του και βγήκε για να πάει στο Γιώργο. Είχε αρκετή κίνηση έξω, όπως και καυσαέριο. Σε κάτι τοίχους είχε γκράφιτι αλλά και συνθήματα αναρχικών. Ένιωθε βέβαια μελαγχολικός και μπερδεμένος και δεν έδωσε σημασία. Σε δέκα λεπτά φτάνει στο Γιώργο, που ζούσε κάπως πιο άνετα, σε ένα δυάρι. Ο Γιώργος ήταν λίγο πιο μικρός και δούλευε delivery σε πιτσαρία. Χτυπάει το κουδούνι, και τον υποδέχεται ο Γιώργος. Είχε κι ένα σκυλάκι, αλλά κοιμόταν σε μια γωνία και έτσι δεν "ενόχλησε" τον Κώστα.

"Να κάνω καφέ;" ρωτάει ο Γιώργος. "Όχι, έχω πιει, ευχαριστώ" απαντάει ο Κώστας. Οπότε έβαλε του Κώστα μια κόκα κόλα. Κάθησαν σε ένα μικρό τραπεζάκι και ήπιαν μια γουλιά. Ο Κώστας τότε άρχισε να λέει στο Γιώργο μελαγχολικά - σχεδόν να κλαίγεται - ότι η ζωή του είχε πιάσει πάτο, δεν έβρισκε νόημα σε τίποτα, δεν είχε δουλειά, ούτε είχε κάνει οικογένεια, και ένιωθε μόνος στο κέντρο της πόλης. Έλεγε ότι ένιωθε ο πιο άτυχος άνθρωπος και ότι δεν είχε όρεξη να ζει. Ο Γιώργος τον άκουγε με ενδιαφέρον.

Μετά από αρκετή "γκρίνια" του Κώστα, ο Γιώργος του λέει "Κώστα, καταλαβαίνω ότι έχεις τα προβλήματά σου, όμως να ξέρεις όλοι έχουμε, ακόμα κι όταν αυτό δε φαίνεται. Είναι σημαντικό να έχεις ευγνωμοσύνη για τα καλά στη ζωή και να σκέφτεσαι πάντα ότι τα πράγματα θα μπορούσαν να είναι πολύ χειρότερα". Ο Κώστας είχε ακούσει κάπου για την έννοια της ευγνωμοσύνης, όμως δεν είχε σκεφτεί πώς μπορεί να τη βάλει στη ζωή του. Ο Γιώργος συνέχισε "Να ξέρεις, δεν είναι μικρό πράγμα το ότι μένεις σε ένα σπίτι, έστω και σχετικά στενάχωρο. Άλλοι δεν έχουν καθόλου στέγη πάνω από το κεφάλι τους και υποφέρουν, ειδικά το χειμώνα". "Σωστό", είπε ο Κώστας, "αυτό δεν το χα σκεφτεί. Το είχα δεδομένο το σπίτι. Σε ευχαριστώ που μου το είπες". Μετά ο Γιώργος, αφού ήπιε άλλη μια γουλιά κόκα κόλα, του λέει "Σίγουρα το να μην έχει κάποιος δουλειά είναι ένα πρόβλημα, όμως έχει αρκετό χρόνο για τον εαυτό του και για δημιουργικά πράγματα, που ένας εργαζόμενος μπορεί να μην έχει. Και το να μην έχει κάποιος οικογένεια, πάλι έχει τα υπέρ του, όπως και τα κατά του. Ξέρεις πόσοι πατεράδες έχουν προβλήματα και έννοιες με τις γυναίκες τους και τα παιδιά τους;".

Ο Κώστας άρχισε να συνέρχεται από τη μελαγχολία και χαμογελούσε, σαν να ανακάλυπτε έναν καινούργιο κόσμο. "Επίσης," του λέει ο Γιώργος, "έχουμε ειρήνη, και αυτό μην το θεωρείς δεδομένο. Αλλού δεν γνωρίζουν εάν θα ζήσουν την επόμενη μέρα και ζουν συνέχεια σε αγωνία και τρόμο. Έχεις επίσης υγεία και έχεις φτάσει σε μια άλφα ηλικία, θα μπορούσες να έχεις πεθάνει σε παιδική ηλικία από κάποια αρρώστια ή άλλη αιτία. Να είμαστε ευγνώμονες για όλα αυτά. Τίποτα δεν είναι δεδομένο στη ζωή, εκτός ίσως ότι γεννιόμαστε και πεθαίνουμε. Κι εγώ έχω τα προβλήματά μου, ας πούμε στη δουλειά έχω ένα στριμμένο αφεντικό. Όμως προσπαθώ να μην το πολυσκέφτομαι και να εστιάζω στα θετικά της ζωής".

"Γιώργο, φίλε μου, σε ευχαριστώ πολύ" λέει ο Κώστας, "δεν το είχα σκεφτεί έτσι. Καταλαβαίνω ότι έχει μεγάλη σημασία η οπτική γωνία που βλέπουμε τη ζωή. Ήδη άρχισα να νιώθω καλύτερα. Να σαι καλά". "Τίποτα," του απαντά ο Γιώργος, "γι αυτό είναι οι φίλοι. Μόνο κάνε μου μια χάρη, κάθε πρωί που θα ξυπνάς να σημειώνεις τουλάχιστον πέντε πράγματα που είσαι ευγνώμων στη ζωή. Μπορεί να είναι η υγεία σου, ένα κατοικίδιο ή απλώς ο ήχος της βροχής όταν πέφτει και ακούγεται ωραία. Και κοίτα να φροντίζεις τον εαυτό σου όσο μπορείς χωρίς να γκρινιάζεις, ειδικά για πράγματα που δεν αλλάζουν. Να μάθεις να ζεις και στη στιγμή χωρίς να πολυσκέφτεσαι, γιατί το μυαλό μεγαλοποιεί τα πράγματα. Έλα ξανά να τα πούμε σε καμιά βδομάδα, να δω πώς θα είσαι τότε, θα έχω και από το αγαπημένο σου κρασί να πιούμε".

Ο Κώστας ξαναευχαρίστησε το Γιώργο για τις συμβουλές και την παρέα και του λέει "Πάω σπίτι τώρα, να μαγειρέψω τίποτα, θα τα ξαναπούμε λογικά σε καμιά βδομάδα". Τον χαιρέτησε ο Γιώργος και ο Κώστας ξεκίνησε για το σπίτι του αναζωογονημένος. Στο εξής θα έκανε και την άσκηση με την ευγνωμοσύνη που του είχε πει ο Γιώργος, και θα ακολουθούσε και τις συμβουλές του και η ζωή του θα άλλαζε προς το καλύτερο χωρίς να αλλάξουν απαραίτητα οι συνθήκες. Βέβαια με την αλλαγή της ψυχολογίας του, θα άρχιζε να κάνει και μικρά βήματα ώστε να αλλάξει και τις συνθήκες, αν κάτι δεν του άρεσε. Μακάρι όλοι να είχαμε ένα φίλο σαν το Γιώργο να μας θυμίζει τα καλά της ζωής...

Sleep

Sleep

It is late at night

The darkness is so deep

I'm lying in my bed

And want to get some sleep

Next to me are some pills

That wait for me to drink

My doctor gave to me

Their colour is light pink

My life is full of stress

And I want to relax

My girl is very far

You know that is sucks

An owl yells outside

And it just starts to rain

Uncomfortable in bed

I feel a lot of pain

So I managed to drink

Some water with a pill

To cure my insomnia

And sleepy I could feel

And then my pain stopped

And I could close my eyes

I started to dream big

Dream big of fields and skies

- Azargled 

My black cat

My black cat

My black cat is wonderful

She often sleeps all day

Likes to sit out in the yard

And into the sun ray

She meows when is hungry 

And eats a lot of fish

Which is served well with love

In her beautiful dish

One day I could not find her

And thought that she was gone

My sorrow was so big

I cried much alone

I wondered where she had gone

Maybe in another house

Or she ran in the field

To catch a big big mouse

And yeah, after some time

She came next to a tree

With a bird in her mouth

To show it to me

My grief had gone away

The cat was safe and sound

She meowed again

And turned on the ground

- Azargled

Απόδραση (ιστορία)

 Ήταν ένα συννεφιασμένο απόγευμα Πέμπτης, φθινόπωρο, στην Αθήνα. Ήμουν ιδιαίτερα κουρασμένος, παλεύοντας στον υπολογιστή να φτιάξω μια απαιτητική ιστοσελίδα για έναν πελάτη. Κώδικας πολύς για το design. Δούλευα αυτό το project εδώ και δύο εβδομάδες και ένιωθα ότι ήμουν ακόμα στην αρχή. Έχει τα ζόρια του το Web Development. Είχα πει αρκετές φορές "όχι" σε φίλους και συγγενείς που μου ζήτησαν να βρεθούμε, προκειμένου να βγάλω τη δουλειά, και την έβγαζα με πολύ καφέ και Energy drinks. Κόντευα να καταρρεύσω. Είχα πολύ άγχος για το αν θα τα καταφέρω να το βγάλω. Άνοιξα και ήπια σιγά σιγά άλλο ένα Monster energy drink, γράφοντας παράλληλα κώδικα για το front-end της σελίδας.

Όμως, το σώμα μου έδινε "σήματα" ότι φτάνει πια, πρέπει να διακόψω την πολλή δουλειά κάνοντας ένα διάλειμμα. Επίσης, το κεφάλι μου βούιζε. Ήμουν σε δίλημμα - να συνέχιζα ή όχι; Τελικά αποφάσισα να κάνω ένα διάλειμμα. Σηκώθηκα από την καρέκλα, πήγα στο μπάνιο και ένιψα το πρόσωπό μου για να συνέλθω. Ένιωσα λίγο καλύτερα αλλά και πάλι ήμουν εξαντλημένος από την πολλή δουλειά. Ήθελα μια απόδραση.

Τελικά, είπα ότι το project μπορεί να περιμένει. Πήρα τα κλειδιά μου και βγήκα έξω, αφήνοντας το κινητό μου στο σπίτι. Ήθελα να "αποσυνδεθώ" από οτιδήποτε ηλεκτρονικό και να πάρω μια ανάσα. Η αλήθεια είναι πως στην αρχή δεν ήξερα πού πηγαίνω, τελικά όμως αποφάσισα να πάω να καθήσω σε ένα πάρκο που ήταν 10 λεπτά απόσταση με τα πόδια. Στο δρόμο, πολλά αυτοκίνητα, καυσαέριο, θόρυβος και κακό. Σκέφτηκα να σταματήσω λίγο στο περίπτερο να πάρω καμιά σοκολάτα, μάλλον την αγαπημένη μου Break με φουντούκια, αλλά συνειδητοποίησα ότι δεν είχα πάρει μαζί μου λεφτά. "Δε γαμ...αι" είπα από μέσα μου και συνέχισα το δρόμο μου. Περπατούσα λίγο γρήγορα, χωρίς να ξέρω το γιατί. Μάλλον ήταν που ήμουν ακόμα νευρικός από τη δουλειά. Στο δρόμο συνάντησα τον παλιό συμμαθητή μου το Γιώργο, αλλά δεν είχα πολύ όρεξη για κουβέντα, και έτσι είπαμε απλά ένα "γεια". Φαινόταν κι αυτός νευρικός, ποιος ξέρει με το ασχολείτο αυτές τις μέρες.

Είχε πολλά σύννεφα και προσευχόμουν να μη βρέξει, γιατί δεν είχα πάρει ομπρέλα. Βασικά είχα πάρει μόνο τα κλειδιά του σπιτιού. Σε λίγη ώρα έφτασα στο πάρκο λίγο λαχανιασμένος. Λόγω της πολλής καθιστικής δουλειάς, με κούραζε και το γρήγορο περπάτημα. Τουλάχιστον φορούσα άνετα αθλητικά παπούτσια και την πάλευα.

Το πάρκο δεν ήταν πολύ μεγάλο, ήταν όμως μια "όαση" μέσα στη βαβούρα και τρέλα της πόλης. Κάθησα σε ένα μικρό παγκάκι που ήταν μπροστά από κάτι πυκνούς θάμνους. Απέναντί μου ήταν ένα υπέροχο συντριβάνι και δεξιά μου ένας μεγάλος καφέ σκύλος, κουλουριασμένος στο χώμα. Το μυαλό μου ήταν ακόμα στο απαιτητικό project του πελάτη, αλλά σιγά σιγά κατάφερα να χαλαρώσω. Σηκώθηκα, πήγα και χάιδεψα λίγο το σκύλο - είχε και κάμποσα τσιμπούρια - και ξανακάθησα στο παγκάκι. Το φυσικό περιβάλλον είχε αρχίσει να μου κάνει καλό. Άκουγα τα πουλάκια, όπως και το νερό του συντριβανιού, και ηρεμούσα από όλη αυτή την κούραση. Ζούσα στη στιγμή, στο τώρα. Έβλεπα και ένα ζευγάρι που περπατούσε μέσα στο πάρκο - κάτι μεσήλικες - και συζητούσε χαμηλόφωνα. Σαν το project να είχε εξαφανιστεί από τον κόσμο μου και να υπήρχε μόνο το πάρκο και η παρούσα στιγμή. Ο σκύλος σηκώθηκε και προχώρησε μέχρι την άλλη άκρη του πάρκου και ξανακάθησε κουλουριασμένος. Ίσως ήθελε απλώς λίγο να κινηθεί.

Κάθησα κι άλλο στο παγκάκι, δε μέτρησα ώρα γιατί δε φορούσα ρολόι ούτε είχα πάρει το κινητό μου μαζί. Ένιωθα άλλος άνθρωπος με την αλλαγή, σαν να είχα γεμίσει με ενέργεια, παρόλο που απλά καθόμουν και χάζευα το συντριβάνι και το πράσινο. Σε λίγο πέρασε ένας νεαρός και μου ζήτησε αναπτήρα. "Συγγνώμη, δεν καπνίζω" του απάντησα, και αυτός συνέχισε το δρόμο του. Όλα φαίνονταν μαγευτικά, ακόμα και ο ήχος των αυτοκινήτων έξω από το πάρκο. Σηκώθηκα από το παγκάκι, κινήθηκα λίγο, και κατούρησα σε ένα θάμνο. Μετά ξανακάθησα στο παγκάκι και χάζευα πάλι το περιβάλλον. Ευχόμουν αυτή η στιγμή να μην τελείωνε ποτέ.

Επικεντρώθηκα στην αναπνοή μου και διαλογίστηκα για πέντε λεπτά. Ένιωθα ότι όλα είναι ένα, οι άνθρωποι και η φύση μαζί. Η αλήθεια είναι ότι θα επιθυμούσα να μείνω για πολλή ώρα ακόμα εκεί, όμως έπρεπε να συνεχίσω σιγά σιγά και το project. Όμως, είχα πολύ περισσότερη όρεξη από πριν. Το διάλειμμα στο πάρκο το έκανε το θαύμα του. Είπα με ευγνωμοσύνη "Σε ευχαριστώ Θεέ μου για όλα", ξαναχάιδεψα το σκύλο, χαιρέτησα τα πουλιά και άρχισα να κατευθύνομαι προς το σπίτι πολύ πιο φρέσκος. Στη διαδρομή σιγοτραγουδούσα το "Bridge Over Troubled Water" των θρυλικών Simon & Garfunkel. Άκουγα τα αυτοκίνητα αλλά δε με ενοχλούσαν.

Γύρισα σπίτι, μπήκα, ήπια ένα ποτήρι νερό - όχι άλλο Monster - και άρχισα να δουλεύω το project πάλι, ορεξάτος. Δε μου φαινόταν πια σαν αγγαρεία η δουλειά, την έκανα με πιο χαλαρό ρυθμό, χωρίς άγχος, αλλά ήμουν πολύ πιο παραγωγικός. Και έτσι, αποφάσισα να πηγαίνω κάθε μέρα, έστω για λίγη ώρα, στο πολυαγαπημένο πάρκο. Και το διάλειμμά μου θα έκανα, και θα φόρτιζα τις μπαταρίες μου ώστε να είμαι πιο αποδοτικός μετά στη δουλειά. Επομένως, πήρα ένα χρήσιμο μάθημα - όλα στη ζωή χρειάζονται ισορροπία και μέτρο - Μηδέν Άγαν που λέγαν οι αρχαίοι ημών πρόγονοι, και πάνω από όλα είναι η ψυχική υγεία και ηρεμία.

Περί βοήθειας και προσφοράς

 Είναι σημαντικό να κατανοήσουμε ότι - τουλάχιστον κατ'εμέ - οι άνθρωποι βρίσκονται στη Γη ώστε να υπάρχει ομόνοια και συνεργασία μεταξύ τους, και ο ένας να βοηθάει τον άλλον. Κανείς άνθρωπος δεν είναι αποκομμένος ("No man is an island") και χρειαζόμαστε τη βοήθεια των άλλων ανθρώπων, όπως και αυτοί τη δική μας. Είναι σημαντικό να ρίχνουμε τον εγωισμό μας και να σκεφτόμαστε τις ανάγκες του άλλου, και να βοηθάμε. Όπως είπε και ο Ιησούς Χριστός, όταν μας ζητήσει κάποιος να πάμε ένα μίλι μαζί του, να πάμε δύο. Το όφελος είναι πολλαπλό. Νιώθουμε ηθική ικανοποίηση, βοηθιέται ο άλλος, είναι πολύ πιθανό να μας βοηθήσει κι εμάς όταν έχουμε ανάγκη, ως ανταπόδοση, και επίσης μαζεύουμε και καλό κάρμα (προσωπικά πιστεύω στο κάρμα). Κάποιοι φιλόσοφοι, μεταξύ αυτών και ο Νίτσε, υποστηρίζουν ότι θα πρέπει να επικεντρωθούμε στον εαυτό μας και τον δρόμο μας. Σίγουρα αυτό είναι σημαντικό, και χρειάζεται και η μοναχικότητα όπως και η αγάπη στον εαυτό μας, αλλά να μην φτάσουμε στο σημείο να είμαστε εγωιστές και να ξεχνάμε τον πλησίον μας. Η αγάπη για τον πλησίον είναι όμορφο πράγμα, και κάτι απαραίτητο για την επιβίωσή μας. Όπως έλεγε και ο μεγάλος Γκάντι, "The best way to find yourself is to lose yourself in the service of others". Τέλος, είναι σημαντικό να μην αρνούμαστε τη βοήθεια των άλλων από εγωισμό. Αυτό το απλό αλλά ταυτόχρονα σημαντικό μήνυμα ήθελα να μεταδώσω με αυτό το κείμενο.

Dear God

 Dear God

Dear God, I want to say

I'm thankful for all things

the sorrow, the joy

and all that life brings

Sometimes our life is hard

but we don't lose our hope

with help from you, my God

with everything I cope

You've promised us so much

when this bleak life ends

in heaven close to you

and with spiritual friends

Dear God, I want to say

I have this as an aim

until my final breath

I will praise your name

- Azargled

Απογευματινή βόλτα στο χωριό (ιστορία)

 Ήταν ένα δροσερό απόγευμα του φθινοπώρου, στο χωριό. Είχα βγει για βόλτα και δεν είχα πάρει χρήματα μαζί. Αποφάσισα να καθήσω χαλαρά σε ένα παγκάκι στην πλατεία. Χάζευα τα φύλλα που είχαν πέσει κάτω στο έδαφος, και τότε το ρολόι της εκκλησίας δίπλα έκανε ένα χτύπο. Ήταν 5.30 (Παρεμπιπτόντως, το ρολόι, όταν είναι και μισή, κάνει ένα χτύπο). Δεν είχε νυχτώσει ακόμα, αλλά δε θα αργούσε πολύ. Μόλις είχε αλλάξει και η ώρα, λίγες μέρες πριν. Είχα ξεχαστεί από τα προβλήματά μου εκείνη τη στιγμή. Γενικά ήταν ερημιά, έβλεπες μόνο κανένα ζευγάρι να περνάει, με το παιδί στο καρότσι. Δεν πολυπεινούσα, άλλωστε δεν είχα και λεφτά μαζί μου για να πάρω κάτι. Σε κάποια φάση, εκεί που καθόμουν, ένιωσα μια ωραία γαλήνη. Συνειδητοποίησα τότε ότι όλοι χρειαζόμαστε ήσυχες στιγμές για να χαλαρώσουμε, είτε είμαστε στην πόλη, είτε στο χωριό. Πολλοί άνθρωποι τρέχουν με τις δουλειές τους πανικόβλητοι, χωρίς να πάρουν ανάσα, και ξεχνάνε να μείνουν λίγο μόνοι με τον εαυτό τους στην ησυχία. Βέβαια, από την άλλη, θέλει και ισορροπία, όπως χρειάζεται η ησυχία, χρειάζεται και η δράση. Εκεί που τα σκεφτόμουν αυτά, μια τιγρέ γάτα ήρθε κοντά μου και μου γουργούριζε. Δυστυχώς δεν είχα μαζί μου τροφή να την ταΐσω, όμως τη χάιδεψα λίγο με αγάπη. Από τα ζώα μπορούμε να πάρουμε διάφορα μαθήματα, όπως το να χαλαρώνουμε και να ζούμε τη στιγμή, το τώρα. Τα ζώα δεν έχουν ρολόγια, ούτε πρόγραμμα. Βέβαια ο άνθρωπος έχει πολλά θετικά όπως την ευφυΐα, τον πολιτισμό κ.ά. όμως από την άλλη, πολλές φορές ζούμε μέσα στο άγχος και την πολυπλοκότητα, κάνοντας τη ζωή μας ένα μαρτύριο. Σε λίγο η γάτα έφυγε, μάλλον αναζητούσε τροφή. Από το παγκάκι μπορούσα να δω το κύμα της θάλασσας και να ακούσω τον ήχο του, και αυτό με γαλήνευε. Δυστυχώς ο σύγχρονος άνθρωπος έχει αποκοπεί από τη φύση, που είναι το φυσικό μας περιβάλλον. Μας φάγανε τα τσιμέντα και τα μπετά. Και συχνά ρυπαίνουμε το περιβάλλον με τα σκουπίδια. Είναι τραγικό, έτσι είναι σαν να λερώνουμε το ίδιο μας το σπίτι. Ευτυχώς η πλατεία ήταν σχετικά καθαρή. Μόνο ένα πεταμένο κουτάκι μπύρας είδα κοντά μου, και το πέταξα στον κάδο, κάνοντας έτσι το καθήκον μου. Ωραία ήταν αλλά σε λίγο θα αναχωρούσα πάλι για το σπίτι, γιατί έπρεπε να κάνω κάτι δουλειές που είχα. Πριν φύγω, μπήκα δίπλα στην εκκλησία, που ήταν ανοιχτή, και άναψα ένα κερί, για το καλό. Πόσο εμείς οι άνθρωποι έχουμε απομακρυνθεί από το Θεό! Εξ ου και όλα τα κακά στον κόσμο. Εάν εφαρμόζαμε τα όσα λέει το Ευαγγέλιο, θα ζούσαμε όλοι ωραία και ειρηνικά. Έκανα το σταυρό μου και είπα ένα "Κύριε Ελέησον" και την έκανα για το σπίτι, σκεπτόμενος στο δρόμο ξανά όλα τα παραπάνω. Δεν πήγε και άσχημα αυτή η βόλτα.

The Soul Carries On

 The Soul Carries On

Our lives seem so short

we're born and then we die

our body does not last

no matter how we try

There must be something else

beyond this mortal world

a place full of bliss

like ancient texts have told

We shall not be afraid

God's always with us

the pain will not last long

the evil all will pass

Forgiveness, beauty, love

and from the bad things none

remember, it is true

the soul carries on

- Azargled

All will pass

All will pass

All my sorrows have long gone
I dance in dreamy fields
hate and pain I both forget
and do some new good deeds

Life is hard but also sweet
the hardships do not last
we should all know that in fact
the good times will come fast

There is bliss in our hearts
we just have to know it
God wants all the best for us
our candle He will lit

Spread the love from your whole heart
to all humans on Earth
feel the energy within
and all the health and wealth

Evil is not strong at all
The good will always win
at the end we all immerse
in dreams of blue and green

So the next time you feel down
do not make such a fuss
see the change in all of life
and know that all will pass

 

- Azargled

-

 

 

My anxious mind

 My anxious mind

My anxious mind runs a lot
it makes me half insane
crazier than a wild horse
that wanders in the plain

At times it brings the distant past
its moments, sour and sweet
at times it tells my fortune
that seems so sad and bleak

It seems I have to find the switch
and I can turn it off
so demons stop to haunt me
with such disgust and scoff

At night I stand in silent room
my mind calms down a bit
it seems I don't need these drugs
to climb outside the pit

Clouds

Clouds

  
Clouds fill the sky
the sunshine is now gone
melancholic times
for those who are alone

Here it comes the wind
our bones are getting cold
and a bit of rain
the atmosphere is bold

Lightning, thunder, rain
you see the people run
shelter all they crave
until it comes the sun

But look, the sun is here
the weather changes fast
a rainbow stands so tall
see, nothing seems to last

 

- Azargled

The Journey

The Journey

All our lives we search
for something far away
that happiness will bring
to ourselves in some way

Like the promised land
that we so badly crave
the soul's greatest prize
for the totally brave

The obstacles are huge
the pleasant times are short
a journey that's so long
until we find the port

An odyssey of heart
of body, mind and soul
our theosis on Earth
to make us really whole

However it's the trip
that our souls will fulfill
and not the final place
where we there may stand still

So we have to evolve
in times so dark and rainy
slowly, brick by brick
and so enjoy the journey

- Azargled

The Dark Past

The Dark Past

Lots of memories are coming
from my dark, dark past
others pleasant, others sad
I hope they won't last

I remember lots of roses
but also lots of thorns
now I feel them so alive
so vivid in my bones

Every thought it comes to mind
something's got to teach
like reading a good book
that I so used to miss

Sometimes I wish that I
lived a so different life
without all these mistakes
that cut me like a knife

I know I can't erase
any things of this dark past
but I won't let them either
possess my mind so fast

The past is now long gone
it has no place today
we only have to learn from it
as a wise man would say

The present is here now
it is all yours to live
the past is like a shadow
and now it should leave

So celebrate this moment
be grateful for what you have
and build now brick by brick
the life that you would love


- Azargled

The Present Moment

The Present Moment

Don't think of the future
don't think of the past
the present moment is all that is
the memories won't last

Don't seek any salvation
don't seek any other thing
the mind tends to move around
spiritual war will bring

Live for every moment
enjoy life as it is
the good will come and so the bad
you'd better live with ease

Joy is within you
you don't need to try too much
accept what is in your own life
for endless bliss to catch

Break the painful chains
of your so bloody past
your whole life is in your hands
you will realize it fast

The universe is yours
relax and be at peace
you'll start become aware of it
the sweet eternal bliss

- Azargled

Pleasure and Pain

Pleasure and Pain

The wheels of life spin round
and all the forms dissolve
the force that is beyond
is struggling to evolve

The endless fights between
the pleasure and the pain
a quest to separate
the worthy from the vain

The circus of mankind
and all the fools on Earth
preserve a mental hell
led by an evil stealth

Our minds filled with desire
with gluttony and greed
we get out of control
and plant the evil seed

The torments and the pain
seem not to go away
and we so badly crave
our own salvation day

But we can rise beyond
the pleasure and the pain
with power of the soul
and a new world to gain

- Azargled